อวิรุทธิ์'s profile++kyo_zaa++PhotosBlogListsMore Tools Help

++kyo_zaa++

www.myspace.com/aeaey_solidcore

My Mood Clock

Loading...
ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมนะจ๊า
Please wait...
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
(¯`°.T[a]Y .°´¯)wrote:
*0*หายไปเลยน๊าตาแก่ สอบรึยังเนี่ย คิสถึงมากมายเยย อัพสเปซได้ละนะ
19 Sept.
ไม่ทันไรจะสอบอีกแร้วน้า หนุ่มเอ้ ไฟนอลนี้ก็พยายามเข้านะจ้ะ  ยังไงๆก็ช่วยเปนกรรมการห้ามมวยคู่เอกห้องข้างๆให้ทีนะ 555 ล้อเล่นคะ เทคแคร์จ้า (NASSY)ขยิบตา
18 Sept.
ใกล้สอบแล้วเน้อ
 
บ่ดีลืมอ่านหนังสือหนา
 
มีคนเปนห่วงอยู่...5555+
 
ย่าไซอิ๋วมันห่วง 
17 Sept.
หวาดดีเอ้...
ขอบคุงน๊าที่อุตส่าห์หลงเข้าปายเมนต์ 55+
ที่บอกว่ารอใคร..น่ะ หมายถึงอารายหล่ะ คนแก่นี่ชอบคิดมากเจง
เอาซะเด็กคิดไม่ทันเรย ไปหล่ะ ว่างๆจามาใหม่ บัพบายจ้า..คนแก่
 
13 Sept.
ไม่อัพซักที เฮ้อ...
ไปหล่ะ บายๆๆ
23 Aug.

Windows Media Player

Weather

Loading...

Horoscopes

Loading...

My Country

Loading...
Photo 1 of 26
13 July

ความรักของคนตาบอด

คุณเคยเห็นคนตาบอดไม๊ ?


คนตาบอด...ที่เดินไปไหนต่อไหนด้วยกันเป็นคู่....


คุณอาจเจอพวกเขาได้ ในที่ที่มีคนอยู่กันเยอะๆ


เช่น..ตลาดนัด...


พวกเขาไปที่นั่น เพราะหวังว่า... คงจะมี คนใจบุญ


ไปเดินอยู่ที่นั่นบ้าง...


คนสองคน...ที่จับมือกัน...ค่อยๆ เดินกระเถิบไปด้วยกันทีละนิด..ทีละนิด...


เพราะต่างคน ต่างก็มองไม่เห็นอะไรกันทั้งคู่...

นอกจากไม้เท้าคนละอันแล้ว...ในมือพวกเขาถือวิทยุเก่าๆเครื่องนึง...


กับไมค์อีกอีกหนึ่งอัน...ที่ขาดไม่ได้


ก็คือขันอลูมิเนียม...


อาวุธสำคัญที่ใช้หากินอยู่ทุกวัน..


ผมไม่ คุ้นหู กับเพลงที่เขาร้องนักหรอก..


แต่ก็ดูว่าเขาตั้งใจร้องเหลือเกิน...


และดูเหมือนเขาก็ หวัง ว่าคุณจะต้องชอบมัน...


ผมเห็นเขาจับมือกัน...


วินาทีนั้น...


ทำให้ผมนึกถึงอะไรบางอย่างที่ผมเคยมองข้ามมาตลอด..

คุณเคยนึกถึงความรักของ..คนตาบอด..หรือเปล่า....


ตนตาบอดรักกันได้ยังไงนะ...


เพราะคนตาบอด...ไม่เคยรู้เลยว่า...


คนรักของเขา..มีหน้าตาเป็นอย่างไร..


คนตาบอด..จะรู้จักก็เพียงจิตใจของคนรักของเขาเท่านั้น.


เมื่อเขามีความพอใจกันและกัน....


ไม่มีเกียรติยศ ศักดิ์ศรี


ให้กังวลใจ...เพราะต่างคนก็ต่างไม่มีสิ่งนี้...


ต่างคน..ต่างก็ไม่มีเงิน...


ตาสองข้าง ปิดสนิท....แต่เปิดใจเข้าหากัน..


คนสองคนที่อยู่ด้วยกัน ด้วย " ใ จ " ล้วนๆ...


ความรัก....ก็เกิดจากตรงนั้น.


คนตาบอด พาคนที่เขารัก ไปด้วยกันทุกหนทุกแห่ง...


คนตาบอด ไม่เคยกลับบ้านดึก...


คนตาบอด ออกจากบ้านพร้อมกัน...และกลับถึงบ้านพร้อมกัน...


พวกเขาเคยแยกกันบ้างหรือเปล่านะ.... ?

คุณรู้หรือเปล่า.....คนตาบอด


จับมือของคนที่เขารักไว้ตลอดทั้งวัน...


คุณเคยทำอย่างเขาบ้างไม๊... ?





ผมกลับมานึกถึงความรักของคนที่ตาดี...


หลายๆ คน มีเกียรติยศ หน้าที่ การงาน ที่ดีเหลือเกิน...


หลายๆ คน ทั้งหล่อ ทั้งสวย...ทั้งรวย ทั้งฉลาด...


แต่พวกเราหลายๆคนกลับต้องมาเสียใจเพราะความรัก...


หรือว่าพวกเรามองเห็นกัน....เพื่อจะเรียกร้องสิ่งที่เราต้องการให้มากขึ้น..


เอ....พวกเราคาดหวังอะไรจากคนที่เรารัก....มากเกินไปหรือเปล่านะ...


อนาคตของคนตาบอด..อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้...


ดูเหมือนเขาจะ...สงสัยก็เพียงแต่ว่า...


วันพรุ่งนี้...จะมีคนใจบุญซักกี่คน...


ที่ทำให้พวกเขากลับบ้านด้วยกันอย่างมีความสุข....


ตอนที่ผมเขียนกระทู้นี้อยู่...พวกเขาก็คงนอนหลับกันแล้ว...


พวกเขาคงไม่มีงานที่ต้องทำดึกๆ เหมือนผมหรอก...คุณว่าไม๊
?


ขอบคุณตลาดนัด...ที่ทำให้ผมเห็นภาพดีๆในวันนี้....


ผมเชื่อว่าครั้งหน้า.ที่คุณเห็นคนตาบอด...ใจของคุณจะเปิดกว้างขึ้น...


คุณอาจมองเห็นภาพที่คุณไม่เคยมองเห็น...


ไม่ใช่ด้วยตา...แต่เห็นด้วยหัวใจ...


เหมือนกับภาพที่ผมได้เห็นในวันนี้...

Ps... ขอบคุณ...ที่อ่านจนจบ....

09 July

เพื่อน......อิเล็กทรอนิกส์สื่อสารรุ่น 34 มทร.ล้านนา

..ไม่ว่าจะเปนคำพูดดีดี..
 
                         ..ทำให้รุสึกดีดีมากแค่ไหน..
 
 
              ..พอเวลาผ่าน..
 
                                    ..คนเราก้ออาจจะลืมไป..
 
  
                    ..แต่รุป่ะที่จะไม่ลืมมันคือ..
 
 
  .. "สิ่งดีดี" ที่ทำให้กันด้วยใจ..
 
 
 
     ..เราอาจลืมเลือนคนหลายคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต..
 
 
                     ..แต่เราจะไม่มีวันลืม..
 
 .........."ความทรงจำดีดี" ที่เคยมีร่วมกับใคร.........
 
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 
ปล.คิดถึงพวกมึงว่ะ  อทส.34  ทุกคน 
 
 
 
 
 
29 June

แล้วเจอกันชาวคลั่ง...............

 
 
 
 
วันเสาร์ที่ 7 ก.ค. 50 ก้อจะเล่นคอนเสิร์ตแล้วเหมือนเล่นเปิดตัวในกรุงเทพเลย  ตื่นเต้นๆๆๆ 
 
 
 
 คนต้องเยอะแน่ะๆเลย  หุหุหุ  ^^  งานใหญ่เหมือนกันนะเนี่ย
 
 
 
เสาร์นี้ก้อต้องไปเชียงใหม่อิก  ไปประชุมเรื่องงานคอนเสิร์ตใหญ่ของDayone-Records
 
 
 
(ค่ายของเรานี่เอง  ^^) แล้วก้อไปซ้อมดนตรีด้วย  ไม่ได้ซ้อมกันนานละตั้งแต่มาอยู่กรุงเทพ
 
 
 
  คิดถึงเพื่อนๆชาวเมทัลในเชียงใหม่ 
 
 
 
 
----------------------------------------------------------------------
 
 
 
 
SolidCore  :  E.P. "โหย: Comming soon   09/08/07       
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
06 May

สวัสดีกรุงเทพ

ขอกราบสวัสดีพ่อแม่พี่น้องทั้งหลายนะค๊าบบบบ    พอดีช่วงนี้ยุ่งๆกะการเรียนนิสนึงจ้า  
 แค่เรียนปรับพื้นฐานนะแต่ทำไมยากจังก้อไม่รู้  เราก้อเด็กบ้านนอกซะด้วย  เด็กที่จบปวชที่พระจอมนี่เก่งมั่ก
นึกแล้วกัวกัวว่าเปิดเทอมมาจาเรียนม่ะรู้เรื่อง เลยต้องไปหาซื้อหนังสือข้อสอบมานั่งทำ
ปกติเปงคนม่ะค่อยสนใจเรียนนะจ้า  แต่พอมาอยู่ม่ะต้องมีใครบอกให้อ่านเรย
กูอ่านเอง   ม่งั้นเรียนไม่รอดแน่ๆ
ก้ออาศัยบ้านพี่ที่หลังสถาบันอยู่มาได้ประมาณอาทิดกว่าๆแระ  แหะๆๆ เป็นอีแอบไปขอเค้าอยู่ด้วย ^^  แต่ว่าข้าพเจ้าได้ย้ายเข้ามาอยุ่หอได้3วันแร้ว
มานอนหอวันแรกก้อเมาซะแระ  หลับตั้งตี4  ตื่นไปเรียนแทบไม่ทัน
พอวันที่2กลับไปเอาทีวีที่บ้านพี่ชายมาไว้หอ   แม่งเปิดออกแต่ไม่มีภาพมีแต่เสียง  
สงสัยจาเปงตอนที่เอาใส่รถทัวร์มาคนขับรถคงจาซิ่งไปนิสนึง  ทีวีฉันเลยตกใจภาพเลยม๊ะออก  555
ก้อเลยเอาทีวีมาแกะดู  อ่ะโหยยยย  อย่างกะผ่านสงครามโลกมาข้างในนี้มีแต่ฝุ่นเลยเอามาทำความสะอาดนิดนึง
ก้อคิดว่าจาซ่อมเองอ่านะ   แต่ไม่รู้จะซ่อมยังไงเพราะไม่เคยเจอทีวีอาการแบบนี้ 555
ตอนนี้ก้อเลยลองซ่อมมั่วๆแบบเดาสุ่มไปก่อนเผื่อฟลุกทีวีดีขึ้นมา  อิอิ
 
 
เฮ้ออออ   มาถึงเรื่องที่ทำให้เสียคว่ามรู้สึกแร้วนะ   จาเล่าให้ฟัง
คือว่าฉันเพิ่งย้ายเข้าหอใหม่ช่ายป่ะแล้ว  พอดีช่วงนี้กรุงเทพฝนตกรองเท้าก้อเลยเปียก
ฉันเลยเอารองเท้าวางไว้หน้าห้องเรียงกัน4-5คู่  เพราะเด๋วมานจาเหม็นอับอ่านะ
ทีนี้ก้อนอนหลับพักผ่อน   พอตื่นเช้ามาจะออกไปหาเพื่อนที่หอ
ปรากฎว่ารองเท้าฉันหายไปคู่นึง  เป็นคู่ที่ชอบมาก
ก้อเลยเสียเส้นเลย   อารายกันว๊าเพิ่งย้ายเข้าหอมาได้แค่2วันแม่งเจอดีซะแระ
เซงมาก   สังคมหอที่นี่ไม่เหมือนที่เชียงใหม่เลย  
ตอนอยู่เชียงใหม่นะเอารองเท้าไว้หน้าห้องเป็น10คู่ยังไม่เคยหายเลย   แม่ง  มาอยุ่กรุงเทพแปบเดวเจอแบบนี้ซะ
เสียความรู้สึกมั่ก   การศึกษาที่ดีไม่ได้ทำให้คนบางคนเป็นคนดีได้เลยจิงๆ  สันดานเสีย 
ก้อเลยโทรไปบ่นให้แม่ฟัง  555   แหะๆๆ(ทำเหมือนเปงเด็กๆเลยเนาะ  อิอิ^^)  แม่ก้อบอกว่าช่างมัน
ถือว่าทำบญไปละกัน  พ่อแม่มันคงไม่สั่งสอน   สงสัยบ้านมันคงขาดความอบอุ่น     555  เราก้อเลยหัวเราะเรย
ก้อมาแอบคิดนะ  ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยขโมยของใครเลย  ทำไมต้องเจอแบบนี้ด้วยเนาะ
เหมือนตอนคราวก่อนที่รถโดนเฉี่ยวกระจก  แม่ง  รถกุก้อจอดอยู่ดีๆ  กระจกข้างโดนเฉี่ยวหายไปดื้อๆซะงั้นอ่า
ทั้งๆที่เราก้อไม่เคยไปทำอะไรให้ใคร  ทามมายต้องโดนคนอื่นเค้าทำแบบนี้ด้วย
เซง.......................................^^
แต่ก้อช่างมันเหอะ ถือว่าเปงบทเรียน  คราวหน้าคราวหลังอย่าจอดรองเท้าสุดที่รักไว้นอกห้องอิกนะจ๊ะ
 
 
พอแระ  เอาไว้ว่างๆจะมาเขียนใหม่  555
 
 
 
ปล.เด๋วประมาณปลายปีนี้  อัลบั้มอีพี  ของวงฉันก้อจะวางแผงแร้วน๊ะจ๊ะ
อาจจะหาฟังยากหน่อยเพราะไม่ได้เปนเพลงแนวตลาดทั่วๆไป
ยังไงก้อขอฝากอัลบั้ม  อีพีชุดแรกของฉันด้วยน๊า   ฉันเปงคนตีกลองเองแหละ^^
แหะๆ   Solidcore  คือ  ชื่อของวงฉันเอง  ถ้าเหงแถวๆแผงเทปก้ออุดหนุนกันหน่อยนะจ๊า
จาได้มีตังมาลงทะเบียนเรียน  555  เอิ๊กๆๆๆๆ ^_^
 
ไปแระจ้า    บ๊ะบาย                                
 
 
 
 
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 
 
 
 
 
BY
 
                                                                                                                                                                                                                                                                       AeAey_zaa
 
   
11 April

คำ...ขอโทษ

คำ.....ขอโทษ

 

ขอโทษ ในสิ่งที่ไม่ตั้งใจ ไม่เจตนา ไม่สามารถล่วงรู้มาก่อน
มันคืออุบัติเหตุ ยังพอให้อภัยได้


ขอโทษ ในสิ่งที่บอกว่าไม่ตั้งใจ ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น
ถ้าขืนยังทำต่อ
ขอโทษ ในสิ่งที่แก้ไขได้ แต่กลับไม่ทำอะไร
ปล่อยจนยากเกินแก้ไข.....น่าให้อภัยไหม

เช่นกัน....มันก็เหมือนกับคนทิ้ง และคนถูกทิ้ง สองคำใกล้เคียงกัน
แต่ความหมายและการกระทำตรงข้ามกัน..โดยสิ้นเชิง

เหตุผลของคนทิ้ง มีคนใหม่... รักคนเก่า....จำเป็นต้องเลือก


ขอโทษ...
คำพูด...ที่เหมือนกับยอมรับการกระทำตัวเอง
คำพูด...ที่ทำให้ดูเป็นคนเลวน้อยลงมาหน่อย
คำพูด...ที่บ่งบอกว่ากำลังสำนึกผิด

แต่.....
มันเป็นคำพูดเดียวที่คนถูกทิ้งไม่อยากฟัง
มันเป็นคำพูดที่ง่าย แต่ไร้ความรับผิดชอบที่สุด


ขอโทษ...
ไม่ช่วยให้ความเจ็บปวดในใจลดน้อยลง...เลย
มีแต่บีบให้ต้องว่าพูดคำว่า "ไม่เป็นไร"
ทั้งที่ใจเจ็บเจียนตาย.....


คำว่าขอโทษ...อาจฟังดุเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตน
ทำผิด..รู้ว่าผิด..ขอโทษ..แก้ไข..เริ่มต้นใหม่


แต่คงใช้ไม่ได้ทุกสถานการณ์แน่ๆโดยเฉพาะเรื่องความรัก
โยนคำว่า "ขอโทษ"มากองไว้ตรงหน้า
คนทิ้ง กลับหนี...ไม่ยอมรับรู้อะไร นี่หรือ "ขอโทษ"
ไม่เห็นจะได้รับโทษอะไรอย่างที่ขอ....

คนเรา..ก่อนทำอะไร...ก่อนจะเอ่ยคำ "ขอโทษ"
คิดให้ดี ให้รอบคอบ ถ้าไม่อยากทำร้ายใคร
จงหยุดก่อน..ที่อะไรมันจะยากเกินเยียวยา

คำ"ขอโทษ" รู้สึกผิด สำนึกผิด มันไม่ช่วยอะไรเลย
มีแต่จะสร้างความเจ็บช้ำให้อีกฝ่ายที่ต้องทนรับฟัง


ถ้าตั้งใจจะทิ้ง...ตั้งใจจะทำร้าย..ตั้งใจจะหลอก
แล้วหาเหตุผลแก้ตัวไม่ได้ ...ละก็
อย่า"ขอโทษ"ให้เปลืองน้ำลาย

สู้บอกความจริง...คนฟังยังจะรู้สึกดีซะกว่า

..................................................................

 

อวิรุทธิ์ จงรักษ์

Occupation
Location
Interests
ได้โปรดลองมองลงไปในใจที่ฉันมี++ลองมองไปในใจด้วยรักที่เคยมี++เธอก้อจะเจอเรื่องฉันและเธอกับวันคืนที่ดี++วันและเวลาเหล่านั้นยังคงอยู่รอคอยให้เธอกลับย้อนไปมองดู++และหากเธอจะยอมเปิดใจ++จากนั้นสุดแล้วแต่เธอคัดสินอย่างไร